Ræða flutt á stórfundi fyrir Palestínu, 17. febrúar 2024

Kæra fundarfólk,

Þjóðarmorð er vont. 

Um það geta allir verið sammála. 

Þar til það er framið. 

Þá flækist málið.

Þegar þjóðarmorðið er framið skiptir máli hver þjóðin er.

Þá skipta hagsmunir og heimsvaldapólitík meira máli en þeir glæpir sem eru framdir. 

***

Verkalýðshreyfingin er í eðli sínu friðarhreyfing. Hún er hreyfing alþýðu fólks og það er alþýðan sem tapar á stríði. Alþjóða verkalýðssambandið, ITUC, hefur risið upp fyrir fólkið í Palestínu, gegn heimsveldunum. ITUC hefur risið upp til varnar alþjóðalögum og alþjóðastofnunum sem voru sett á laggirnar eftir síðari heimsstyrjöld með einu loforði til mannkyns: aldrei aftur, aldrei aftur

Alþýðusamband Íslands hefur gert hið sama. Þegar stjórnmálin brugðust með hjásetu í atkvæðagreiðslu um vopnahlé á vettvangi Sameinuðu þjóðanna, þá mótmælti ASÍ og kallaði eftir því að stjórnvöld virtu sína eigin stefnu, sem felur í sér viðurkenningu á sjálfstæði Palestínu.

Stjórnmálin brugðust, því það hætti að skipta máli hvað var verið að gera, heldur aðeins hver það var sem átti í hlut.

Þegar þjóðarmorð er framið, skiptir máli hver þjóðin er. 

***

Ég stóð hér á þessu sviði fyrir löngu síðan þegar við mótmæltum þátttöku Íslands í Íraksstríðinu. Þegar við mótmæltum því að það teldist staðfesta að heyja árásarstríð.

Nú þykir það alþjóðapólitískt ómögulegt að styðja ekki við þjóðarmorð.

Ísland hefur skipað sér í flokk þeirra sem gera aðför að Flóttamannaaðstoð Sameinuðu þjóðanna í Palestínu vegna ásakana frá Ísraelsríki.

Ásakanir Ísraelsríkis, hverjar voru þær?

Að einstakir starfsmenn flóttamannaðastoðarinnar, nokkrir af þeim þrjátíu þúsundum sem starfa fyrir hana í Palestínu, hafi stutt við Hamas.

Ásakanir Ísraelsríkis, hvað voru þær?

Þær voru ásakanir herveldis í stríði, óstuddar haldbærum sönnunum. Ásakanir sem voru settar fram daginn eftir að alþjóðadómstóllinn í Haag komst að þeirri lagalegu niðurstöðu að líkast til væri Ísrael að fremja þjóðarmorð. Ásakanir sem voru settar fram daginn eftir, gagngert til að drepa málinu á dreif og grafa undan stofnunum Sameinuðu þjóðanna. Ásakanir, sem geta aldrei, jafnvel þótt sannar reynist, verið réttlæting fyrir höggva á þá einu líflínu sem liggur inn til Gaza, þar sem verið er að þurrka út þjóð.

Þátttaka í þessari aðför jafngildir siðferðilega – og jafnvel lagalega – þátttöku í þjóðarmorði.

Ísland, ásamt öðrum vestrænum ríkjum, ber beina ábyrgð á hryllingnum í Palestínu. Vesturlönd bjuggu til aðstæðurnar, frá Vesturlöndum koma vopnin og fjármagnið og núna eru Vesturlönd að lama það eina sem stendur á milli hungursins á Gaza, og fjöldasveltisins sem stefnir í.

Raunverulegur stu-

ðningur kemur aðallega frá ríkjum í hinu hnattræna suðri.

Suður-Afríka skilur. Stofnanir Sameinuðu þjóðanna vita og skilja. Því þær voru reistar á loforðinu: aldrei aftur.

***

Í liðinni viku var spjaldi deilt á samfélagsmiðlum með texta sem áréttaði að palestínskar mæður elski börnin sín með sama hætti og allar aðrar mæður þessa heims.

Palestínskir foreldrar elska börnin sín eins og við elskum börnin okkar.

Hvers vegna þarf að segja  það?

Því þegar þjóðarmorð er framið, skiptir máli hver þjóðin er. Aðeins er hægt að fremja þjóðarmorð með afmennskun, ef við slökkvum á samkenndinni, látum telja okkur trú um að þau séu ekki eins og við.

Palestínskir foreldrar elska börnin sín eins og við elskum börnin okkar.

Þetta endurtökum við, þetta látum við enduróma.

Við neitum að slökkva á samkenndinni, við neitum að láta svipta okkur sammennskunni.

Þess vegna fyllumst við hryllingi yfir fréttunum af börnunum sem týna lífinu, hrædd, særð og svöng.

En stöldrum við.

Hvað um börnin sem lifa?

Hvað um það sem þau hafa þurft að sjá og upplifa og ekki sér fyrir endann á?

Þetta eru börn sem upplifa ofsahræðslu á hverjum einasta degi þegar þau heyra sprengingar í nágrenninu. Þau óttast leyniskyttur sem myrða óvopnað fólk. Suðið í drónunum segir þeim að bráðum verði sprengt. Þau fá ekki meðferð við sárunum sem þau hljóta þegar sprengjuregnið leggst yfir heimili þeirra. Þau þjást af svefnleysi, hungri og næringarskorti. Þeim er kalt, þau eru blaut og þau eru veik af sjúkdómum sem grassera við aðstæður sem engin manneskja getur þrifist við.

Á Gaza hafa spítalar markvisst verið eyðilagðir. Á Gaza koma börn í heiminn í gegnum keisaraskurð án deyfingar. Á Gaza fá lítil börn ekki næringu og aðhlynningu sem tryggir eðlilegan þroska.

Þótt þau lifi, verða þau aldrei söm.

***

Kæru félagar,

Við finnum til máttleysis. En við sækjum styrk hvert til annars.

Við erum rödd fólksins gegn ofríki heimsveldanna og aðeins fólk getur stöðvað stríð.

Systur okkar og bræður hér frá Palestínu finna vonandi styrk í okkur. Ekkert getur bætt þeim allt sem þau hafa þurft að þola. En við stöndum hér með þeim í dag og segjum: okkur er ekki sama.

Því við vitum að þjóð verður aldrei útrýmt nema öllum sé sama.

Og okkur er ekki sama.  

Ekki í okkar nafni, sögðum við þegar við þegar ég stóð hér áður. Ekki í okkar nafni, segjum við núna.

Því þjóðin er á móti þjóðarmorði

Þótt ráðamenn ráði ekki við það.

Við neitum að slökkva á samkenndinni, við neitum að láta svipta okkur sammennskunni.

Vopnahlé strax. Frjáls Palestína.